ماجرای ۱۶۶۲ | لبخندهای یهویی :)

۱۶۶۲ | لبخندهای یهویی :)

بعضی خوشحالی‌ها هیچ برنامه‌ی از پیش فکرشده‌ای ندارن.
یهو یه پیام میاد: «بیام دنبالت؟»
و بعد می‌بینی تمام خستگی روانی این چند روز، توی چند کلمه آب میشه.
زندگی گاهی همین‌قدر یهویی غافلگیرت می‌کنه؛ با مسیری کوتاه اما مشترک، چند دقیقه کنار هم بودن و دختری که تا آخر راه، یواشکی لبخند میزنه :)